Do góry

Rozwiązanie umowy o pracę z powodu długotrwałej nieobecności w pracy spowodowanej chorobą – część I.

17.02.2016 | Prawo w pracy

Dziś przyjrzymy się tematyce rozwiązania umowy o pracę z pracownikiem z powodu jego długotrwałej nieobecności w pracy, spowodowanej chorobą.

 

Kodeks pracy (art. 53 § 1 pkt 1 lit. b) dopuszcza możliwość rozwiązania stosunku pracy, gdy niezdolność pracownika do pracy wskutek choroby trwa dłużej niż łączny okres pobierania z tego tytułu wynagrodzenia i zasiłku oraz pobierania świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze 3 miesiące - gdy pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy co najmniej 6 miesięcy lub jeżeli niezdolność do pracy została spowodowana wypadkiem przy pracy albo chorobą zawodową.

 

Po pierwsze należy uznać, że czas pobierania wynagrodzenia chorobowego (z reguły pierwsze 33 dni niezdolności do pracy w ciągu roku kalendarzowego) wlicza się do czasu pobierania zasiłku. Zatem okres ten trwa łącznie 182 dni i nie powiększa się do o dodatkowe 33 dni w związku z pobieraniem wynagrodzenia chorobowego.

 

Kolejną istotną kwestią jest zachowanie ciągłości okresu zasiłkowego, ale nie zawsze oznacza to, że choroba musi trwać przez 182 dni bez przerwy. W sytuacji bowiem, gdy między okresami choroby następują przerwy, ale mamy do czynienia cały czas z tą samą chorobą, okres przerwy może trwać nawet do 60 dni, by ciągłość okresu zasiłkowego była zachowana. W przypadku natomiast, gdy niezdolność do pracy spowodowana jest inną chorobą, nie może być ani jednego dnia przerwy. Zatem jeśli przykładowo pierwsze zwolnienie lekarskie kończy się dnia 15 grudnia, to gdy kolejne zwolnienie związane jest z inną chorobą, to musi rozpoczynać się już dnia 16 grudnia – nawet 1-dniowa przerwa będzie powodować powstanie nowego okresu zasiłkowego, a tym samym wydłuży czas trwania choroby, po którym z pracownikiem można rozwiązać umowę bez zachowania okresu wypowiedzenia.

 Należy też zwrócić uwagę, że w przypadku, gdy na przełomie roku kalendarzowego pracownikowi wypłacane jest wynagrodzenie chorobowe, to w takiej sytuacji z dniem 1 stycznia kolejnego roku pracownik nabywa prawo do kolejnego, 33-dniowego wynagrodzenia chorobowego, i dopiero po jego zakończeniu wypłacany będzie mu zasiłek chorobowy przez ZUS. Jeśli natomiast pracownikowi na przełomie roku przysługuje już zasiłek chorobowy, to w nowym roku nadal ten zasiłek jest wypłacany.

 

W kolejnej części postaram się przybliżyć kwestie związane z dalszym postępowaniem pracodawcy względem pracownika po zakończeniu pobierania przez niego okresu zasiłkowego.

Wróć
Czytaj też

Czy pracodawca może pytać o szczepienie na COVID-19?

13.12.2021
Uprawnienia pracodawcy w zakresie kontroli pracowników i szczepienia na COVID-19. Czy pracodawca skontroluje pracownika, że zaszczepił się na COVID-19? Temat szczepień wzbudza obecnie wiele kontrowersji i jest przedmiotem dyskusji w środowisku prawniczym. Pojawiły się wątpliwości na temat tego, czy pracodawca…

Wynagrodzenie prokurenta i pełnomocnika a ZUS

14.06.2021
Czy wynagrodzenie prokurenta lub pełnomocnika z tytułu powołania podlega ZUS Składki ZUS a wynagrodzenie prokurenta i pełnomocnika Czy od wynagrodzenia wypłacanego prokurentom i pełnomocnikom spółek należy naliczać składki na ubezpieczenie społeczne? Odpowiedź zależy oczywiście od podstawy wypłacania tego wynagrodzenia –…

Pracownicze Plany Kapitałowe krok po kroku

22.04.2021
Podsumowanie całości regulacji dotyczących PPK - pisze Jacek Mąka radca prawny Ostatni dzwonek na wdrożenie PPK. Do dnia 23 kwietnia 2021 roku wszystkie podmioty zatrudniające (pracodawcy) objęte obowiązkiem wprowadzenia Pracowniczych Planów Kapitałowych (PPK) są zobowiązane do zawarcia umowy o zarządzanie…